--------KUNWARI LALAKI-------

And then suddenly…
I miss you. Your smile and how it brightens up my day, your laugh and how it quite irritates me, your voice and how loud it is, your touch and how it’s so comforting, your encouragements and how it is uplifting. I like to believe that you’re just sleeping next door, that when I lay in bed at night and try to sleep, you’re just 5 steps away from me, watching Banana Split. I like to believe that when I go home from school you’ll welcome me with a hug, and then you’d ask me how my day went. I like to think that you’re here — just beside me.

But at the end of the day, I go back to how it was before. No you, just memories — happy, sad, plain, boring, joyful memories. And then I realize, that’s all I have. Those memories are the only ones that I can hold on to, till I see you again, till I hear you say “I love you anak” again.

I miss you, Mi. INTENSE WALASTEK MISS NA KITA SOBRA MI

My prince charming, bading

gusto ko ng lalaking spontaneous, yung walang plano plano (pero hindi yung mahilig sa bahala na ha), yung mejo loko loko pero may patutunguhan sa buhay, gusto ko yung opinionated pero not to the point na feel niya alam niya na lahat, gusto ko ng marunong sumakay sa mga biro at jokes ko, yung nababara ako hindi yung oo lang ng oo, gusto ko yung may sense of humor (lahat naman may gusto non), yung may kwentong kausap, yung natural ang flow ng conversation pag siya kausap ko, yung tipong hindi ako pipindot ng backspace kapag pakiramdam ko hindi kami parehas ng opinyon sa mga bagay bagay, gusto ko malinis ang kuko lalo na sa paa, ayoko ng ma-muscles hindi ko alam kung bakit, ayoko ng buff yung tipong fitted na yung sleeve ng shirt niya, gusto ko yung simpleng manamit, kahit watch lang ang accessory wala ng necklace o kung ano pang bling bling, gusto ko yung kumakain ng streetfods, para kasama ko siyang mag-foodtrip, gusto ko yung walang masyadong arte sa katawan pero malinis, gusto ko yung marunong makisama sa kahit anong uri ng tao, gusto ko madiskarte, yung marunong magkamay, kahit hindi magaling mag basketball, kahit hindi kagandahan ang boses. Ang importante kakantahan niya ko ng marry me by train, etong part na to “I promise to sing to you when all the music dies” ang sweet kasi kahit na ang bading ko, gusto ko yung marunong mag kunwaring bading pero halatang hindi bading, yung tipong magbabading badingan pero hindi naman talaga. 

Ewan ko, walang delete delete tong entry na to, walang backspace maliban nalang kung may typo error, ano bang tawag dito free writing? Ewan, hindi nga maayos yung punctuation marks at capitalization sa sentences, este puro phrases pala sa taas pero keme lang. Wala lang akong masabing matino. 

Jeje.

Lola: *nakakita ng cropped top sa tv*
Lola: Ano ba yang suot ng babae, parang basahan na natastas na.
Kami ni Siobe: HAHAHAHAHAHAAHAHAHHAHAHAHA!

Ikaw na Ma!!! 

Dad: Gusto niyo mag-swimming?
Shobe: Opo, opo!!! San???
Dad: 24/7 nandun Tito Manok niyo.
Shobe: Okay okay. Bihis lang ako yeyyyy!
Ako: ….

After 3 mins…
Shobe: (lumabas ng kwarto)
Shobe: MAY MENS PALA KO NGAYON!!! AHAHAHAHAHAHAH.

Potek 

BASAG

Nun isang gabi, uminom ako ng tubig, pagkatapos kong uminom idadala ko na sana sa sink yung baso pero nabitawan ko. Careless no? Nabasag.

Kagabi bago ako lumabas ng kwarto nanunuod ako ng Grey’s Anatomy. Bago ako lumabas ng kwarto, nagda-drama na ko kasi potek namatay si George tapos may cancer si Izzie tapos ang saya ng ibang characters. Sabi ko sa sarili ko “Putek!! Bat ang saya niyo namatay si George yung paborito kong character!!!”

Tapos kagabi paglabas ko ng kwarto, nag-online ako sa Facebook. 3 msgs. Chineck ko, isa galing sa Tito ko. Nagsumbong daw Lola ko di daw ako tumutulong dito sa bahay. Eh potek, 2 araw na kong naglilinis dito. General cleaning nga ginawa ko kung tutuusin kasi pati yung kasambahay namin walang initiative na maglinis ng bahay!

Tumahimik ako tapos naghapunan mag-isa kasi potek nauna silang kumain.

Pagkatapos ko kumain nagpakuha ng bowl yung Mama ko sakin, idadala ko na sa kanya kaso nabitawan ko. Nabasag.

“Ano bang nangyayari sayo?” -nanay ko
“Kahapon ka pa.” -Shobe
“…” - pinsan kong bata

Dumiretso ako sa kwarto ko tapos umiyak ako kasi namatay si George tapos nakabasag ako ng baso at bowl tapos di daw ako tumutulong sa bahay. Putek.

Yun lang, oks na ko ngayon. 

home from my our last outing in high school. di ko alam nararamdaman ko. di ko mapinpoint kung ano ba to. ang labo. pero kanina, hindi ko alam. nakikita ko yung future ko na di ko sila kasama pero nakikita kong mas oks pag kasama sila, although syempre depende naman sakin yon. ewan ko basta. yung sulyap na alam mong hindi pa huli pero matagal na mauulit. 

ang labo. basta.